Imagine

    งืม ๆ เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมานานแล้วอ่ะนะ ตอนนั้นเราเรียนอยู่ประมาณ ม.2 เองมั้ง (ถ้าจำไม่ผิดนะ) ที่จริงแล้วก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้มานานแล้วนะเนี่ย แต่ก็เป็นเพราะไอ้กิ๊กแหละ มันเอาเรื่องนี้มาเล่าให้กระติ๊บฟัง เมื่อกี้นี้เอง เราก็เลยนึกขึ้นมาได้ งืม ๆ ตอนนั้นก็ไม่ขำอ่ะนะ แต่ตอนนี้รู้สึกดีแฮะ ก็เลยอยากจะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังอ่ะนะ…

    อะแฮ่ม ๆ เรื่องก็มีอยู่ว่า วันนั้นเป็นวันวาเลนไทน์ เราอ่ะนะ ยังไม่มีแฟนหรอก ก็เลยไม่ตื่นเต้นกับวันนี้เท่าไร พอตอนพักเที่ยวเราไปกินข้าวกับเพื่อนที่โรงอาหาร ตอนนั้นนะ คนเยอะมาก ๆ มีแต่คนถือของขวัญกันเต็มเลย เราก็เลยรู้สึกอิจฉาขึ้นมานิด ๆ อ่ะนะ เหอ ๆ พอกำลังจะเดินไปซื้อขนม ก็มีรุ่นพี(ผู้ชาย)่คนนึงถือกล่องของขวัญมา กล่องใหญ่มาก ๆ ถือมายื่นให้ตรงหน้าเรา ไอ้เราก็มองหน้า แบบว่าไม่รู้จักไง ก็เลยจะเดินหนี คิดว่าเค้าคงไม่ได้จะเอาให้เราหรอก รุ่นพี่คนนั้นก้เดินมาดักหน้าเราอีก เราก็เลยเริ่มคิดเข้าข้างตัวเองอ่ะนะ ประมาณว่า เออ หรี่ตาดูแล้วเราก็น่ารักนี่หว่า เค้าอาจจะแอบชอบเราก็ได้ ของขวัญนั้นต้องเป็นของเราแน่เลย (ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วหมั่นไส้ อย่าเพิ่งโวย ๆ ยังไม่ถึง climax) เราก็เลยยื่นมือรับออกไปรับกล่องของขวัญใบสวยใบนั้นแต่ปรากฏว่า อยู่ ๆ รุ่นพี่คนนั้นก็ชักมือกลับ แล้วก็บอกว่า “ไม่ใช่ครับน้อง พี่ไม่ได้ให้น้องซักหน่อย” แล้วก็ได้ยินเสียงหัวเราะมาจากเพื่อนมันที่นั่งอยู่แถวนั้น แบบว่าดังมาก ๆ (โปรดสังเกต ตอนแรก “รุ่นพี่” ตอนนี้ “มัน”) เราก็นะ ไม่ต้องบอกก็รู้ใช่มั้ยว่า อายมาก ๆ มาหยามกันได้ อ๊ากกกกกกกกก  อยากกรี๊ด

ฮึ่ย ! เอาความฝันของลูกผู้หญิงคืนมานะว้อยยยยย